Wybierając barierę ochronną, prędzej czy później natrafisz na oznaczenia takie jak N2, H1 czy H2. Dla osoby spoza branży wyglądają jak techniczny żargon, ale w rzeczywistości niosą bardzo konkretną informację: mówią, jaki pojazd i przy jakiej prędkości dana bariera jest w stanie bezpiecznie zatrzymać.
Norma PN-EN 1317
Wszystkie drogowe bariery ochronne w Polsce i Unii Europejskiej klasyfikuje się według normy PN-EN 1317. Norma ta nie narzuca wymiarów, kształtu ani materiału bariery — zamiast tego opisuje jej klasę działania na podstawie cech funkcjonalnych potwierdzonych w testach zderzeniowych.
Czym jest poziom powstrzymywania
Poziom powstrzymywania to zdolność bariery do zatrzymania pojazdu w zależności od jego masy, prędkości oraz kąta uderzenia. Im wyższy poziom, tym cięższy pojazd i trudniejsze warunki bariera jest w stanie przyjąć. Najczęściej spotykane oznaczenia to:
- N2 – drogi miejskie, pojazdy do ok. 1,5 tony
- H1 – autostrady
- H2 – pojazdy ciężkie do ok. 13 ton
| Część oznaczenia | Co oznacza | Wartości wg PN-EN 1317-2 |
|---|---|---|
| N2, H1, H2 | Poziom powstrzymywania – jak ciężki pojazd i przy jakiej energii bariera zatrzyma | N1, N2 (normalny), H1, H2, H3 (wyższy), H4a, H4b (bardzo wysoki) |
| W1–W8 | Szerokość pracująca – o ile bariera może się odkształcić przy uderzeniu | W1 ≤ 0,6 m · W2 ≤ 0,8 m · W3 ≤ 1,0 m · W4 ≤ 1,3 m · W5 ≤ 1,7 m · W6 ≤ 2,1 m · W7 ≤ 2,5 m · W8 ≤ 3,5 m |
| A / B / C | Poziom intensywności zderzenia (ASI) – jak mocno uderzenie odczują osoby w pojeździe | A (ASI ≤ 1,0) · B (ASI ≤ 1,4) · C (ASI ≤ 1,9) |
Jak dobiera się poziom powstrzymywania
Wybór poziomu powstrzymywania nie jest dowolny — zależy od natężenia ruchu, udziału pojazdów ciężarowych oraz dopuszczalnej prędkości na danym odcinku. Im wyższe prędkości i większy udział ciężkiego ruchu, tym wyższy wymagany poziom powstrzymywania.
